Brabants Dagblad zaterdag 19 oktober 2019: ‘Gewoon kunnen meedoen. Punt’

Toegankelijkheid gebouwen

Als hier fietsen staan op de stoep in zijn woonplaats, kan Antoon Buiting er met zijn scootmobiel nauwelijks langs. Foto Jeroen Appels/Van Assendelft

ALS HIER FIETSEN STAAN OP DE STOEP IN ZIJN WOONPLAATS, KAN ANTOON BUITING ER MET ZIJN SCOOTMOBIEL NAUWELIJKS LANGS.

Foto: JEROEN APPELS/VAN ASSENDELFT Tekst: ROBÈRT VAN LITH

Er valt nog een wereld te winnen als het gaat om de toegankelijkheid van openbare gebouwen in Meierijstad. Rolstoeler Antoon Buiting rijdt zich regelmatig vast.

Laat één ding duidelijk zijn. ,,Wij zijn niet zielig. We moeten gewoon kunnen meedoen. Punt.” Antoon Buiting (73) uit Sint-Oedenrode wil het maar gezegd hebben. Hij is penningmeester van de Stichting Toegankelijk Meierijstad en van kleins af aan voor langere afstanden aangewezen op een rolstoel. En nu gebruikt hij alweer een flinke poos een scootmobiel. Uit eigen ervaring weet Buiting dat het nogal eens tegen kan vallen om in een rolstoel ergens te komen. ,,Zeker het openbaar vervoer is een ramp. Er valt nog een wereld te winnen, ook in Meierijstad.”Beugels

Buiting nam samen met bijna dertig vrijwilligers van de Stichting Toegankelijk Meierijstad (STM) liefst 77 openbare gebouwen in de gemeente Meierijstad onder de loep. Hoe toegankelijk zijn ze voor mensen in een rolstoel? Of voor blinden, slechtzienden of slechthorenden en mensen met een andere beperking? ,,Aan de meeste gebouwen mankeert wel iets. Maar je kunt zeggen dat ongeveer de helft van deze gebouwen redelijk toegankelijk is voor mensen met een beperking”, stelt Buiting, die van 1998 tot 2010 namens Hart voor Rooi in de gemeenteraad van Sint-Oedenrode zat.

In totaal werden 143 gebreken geconstateerd. Ruim de helft daarvan, 56 procent, kan worden opgelost door kleine aanpassingen, die niet veel werk vergen. Grote klussen zijn bijvoorbeeld het plaatsen van een invalidentoilet, het vervangen van zware deuren of het aanleggen van stoepafritten voor rolstoelen en scootmobielen op trottoirs.

Van de kleine klussen is het gros inmiddels al geklaard, zo’n 70 procent. ,,Dat hebben we samen met ambtenaren van de gemeente gedaan”, zegt Buiting. ,,Zij hadden een Doe-dag voor de organisatie. En die greep de gemeente aan om zo veel mogelijk gebouwen beter toegankelijk te maken door kleine aanpassingen. Dan moet je denken aan bijvoorbeeld beugels aan de binnenkant van toiletdeuren. Als er alleen een klink aan de binnenkant zit, lukt het rolstoelers haast niet om de deur te sluiten. De klink zit dan te ver weg. En in veel gevallen hingen kledinghaakjes veel te hoog. Dan moet je altijd iemand vragen om je jas op te hangen.”

En dat laatste is juist wat veel mensen met een beperking niet willen. ,,Het is niet leuk als je de hele tijd moet vragen ‘Kunt u mij helpen?’, of ‘Kunt u de deur even openhouden?’ We willen zo onafhankelijk mogelijk zijn, net als iedereen.”Betonnen paaltjes

Toch zijn er ook nog veel gebouwen die flink moeten worden aangepakt. Dat geldt onder meer voor jongerencentrum Bizzi in Schijndel, gemeenschapshuis ’t Span in Erp en het scoutinggebouw in Sint-Oedenrode. Meierijstad is nog bezig om de kosten van deze ingrijpende aanpassingen in kaart te brengen. Begin volgend jaar volgt een programma van aanpak, maar niet alles zal kunnen, beseft ook Buiting: ,,Sommige gebouwen zijn gewoonweg niet toegankelijk te maken. Neem bijvoorbeeld de toren van de Knoptoren in Sint-Oedenrode; die kun je met de beste bedoelingen niet geschikt maken voor rolstoelers.”

Ook cultureel centrum Mariëndael in zijn woonplaats kan nog veel beter, vindt Buiting. ,,Mariëndael werd enkele jaren terug goedgekeurd door de provincie. Intussen zijn diverse regels aangescherpt. Daar mag nog heel wat gebeuren, willen wij onze ‘OK-sticker’ op de deur plakken.”

Voor de foto begeven we ons naar Mariëndael. Daar laat Buiting zien wat hij bedoelt: ,,Deze betonnen paaltjes zijn zó vervelend voor blinden en slechtzienden. En als hier fietsen staan, kun je er niet langs met een rolstoel”, laat hij zien.Openbaring

Desondanks is Buiting vol lof over de manier waarop Meierijstad zich inzet voor de toegankelijkheid van gebouwen. ,,Pas nog waren hier ambtenaren van het ministerie van Binnenlandse Zaken. We hebben hen laten ervaren hoe het is om in een rolstoel rond te rijden. Of om niets te kunnen zien. Dat hadden ze nog nooit meegemaakt. Het was een openbaring voor velen.”

Voor de STM zit het werk er nog niet op als de openbare gebouwen beter toegankelijk zijn. ,,Daarna willen we aan de slag met winkels, horeca en overige bedrijven. En wat voor ons ook een doorn in het oog is: er is in Meierijstad een groot tekort aan openbare toiletten voor mensen met een beperking. Ook daar gaan we hard aan werken. Maar … we kunnen niet alles tegelijk.”

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.